Zasługujesz na to, by o siebie zadbać

Oj tak, wciąż czułam się „nie dość”.

☛ Nie dość produktywna (choć wyciskałam z siebie 400%!).

☛ Nie dość piękna (po 15 h przed komputerem ciężko wyglądać atrakcyjnie…).

☛ Nie dość rozrywkowa (umówmy się, że gapienie się tępym wzrokiem w sufit do najbardziej imprezowych zadań nie należy).

☛ Nie dość dobra…

Było ze mną coraz gorzej. Rósł we mnie smutek, frustracja, złość. Pisanie bloga, a przecież to kocham!, zaczęło być kolejnym punktem do odhaczenia. Kolejnym kamieniem w żołądku. W pewnym momencie tych kamieni było tyle, że nie miałam już siły wstawać z łóżka.

Ajć!

To był czas, kiedy poszłam na psychoterapię, by przejąć kontrolę nad swoim życiem i nauczyć się o siebie dbać. To także czas, kiedy w zwyczajnym zeszycie zaczęłam zapisywać, co w sobie lubię, jakie mam supermoce czy planować, jak ciekawie spędzę kolejny miesiąc. Nie kolejna lista zadań, a same pluszowo-cukrowe pomysły na fajnie spędzony czas.

I właśnie ten zeszyt w połączeniu z pracą na terapii sprawiły, że zaczęłam doceniać siebie. Nauczyłam się troszczyć się o siebie i stawiać się na pierwszym miejscu. Wreszcie znalazłam czas, by po prostu BYĆ. Nie mam już wyrzutów sumienia, gdy idę na spacer, choć przecież mogłabym w tym czasie walnąć pranie. Pranie poczeka… JA JESTEM SWOIM PRIORYTETEM.

MUSZĘ zamieniłam na CHCĘ.

Gdyby ktoś powiedział mi to dwa lata temu, kazałabym mu mocno puknąć się w czółko. Tymczasem przejęłam kontrolę i żyję tak, jak lubię.